БЕЛТА: Тема недели

belta

www.belta.by

Наши публикации

Предыдущая Следующая

Краснае

Краснае

Гістарычная даведка: Вёска ў Махроўскім сельсавеце. За 18 кіламетраў ад Іванава. У 1929‑м годзе тут пражывала 72 жыхары, у 1935‑м –76, у 1997-м — 63. Працаваў магазін. Цяпер у вёсцы пастаянна пражываюць 23 чалавекі, з якіх 10 — працаздольных і 13 пенсіянераў.

Administrator - avatar Administrator 20 Окт 2017 Просмотров:47 Родная земля

Подробнее...

Безвредных наркотиков не бывает

С 1 июня по 15 сентября 2017 года на территории Беларуси проводится специальная программа «МАК».За этот период сотрудниками Ивановского РОВД выявлен 21 факт незаконного посева или выращивания растений, содержащих в...

Administrator - avatar Administrator 16 Окт 2017 Просмотров:25 Профилактика правонарушений

Подробнее...

...А сердце матери и любит, и болит

...А сердце матери и любит, и болит

Вместо предисловия Наверное, это можно назвать счастьем, когда сам себе завидуешь. Такое нередко случается в моей трудовой деятельности.- Хорошая все-таки профессия журналиста, - подумаешь. – Интересная, непредсказуемая. Новый день не...

Administrator - avatar Administrator 13 Окт 2017 Просмотров:97 Судьбы людские

Подробнее...

Радзіма ў чалавека адна

Радзіма ў чалавека адна

Прыемна абрадавала нечаканая вестачка «Янаўскага краю» з пытаннямі да новага праекта раёнкі пра жыццё-быццё землякоў за мяжой «ЯК» там нашы?». Цікавая задумка, у першую чаргу для дапытлівых чытачоў газеты. Я...

Administrator - avatar Administrator 06 Окт 2017 Просмотров:215 Родная земля

Подробнее...

Самазванец

Самазванец

З нядаўняга часу да маіх суседзяў павадзіўся хадзіць малады вожык. Як толькі на падворку пасцелецца вечаровая імгла, у зараслях травы ля плоту пачуецца таямнічы шэлест, адкуль неўзабаве з’явіцца чуйны востры...

Administrator - avatar Administrator 03 Окт 2017 Просмотров:69 Социум

Подробнее...

О несчастных случаях на производстве, происшедших …

Нарушение работодателями и работающими установленных требований безопасности при организации и проведении кровельных работ зачастую влекут за собой несчастные случаи с тяжелыми последствиями. В текущем году Кобринским межрайонным отделом Брестского областного управления...

Administrator - avatar Administrator 26 Сен 2017 Просмотров:106 Социум

Подробнее...

Акция «Молодежь за безопасность»

25 сентября стартовала республиканская акция «Молодежь за безопасность!». Она приурочена ко дню рождения Белорусской молодежной общественной организации спасателей-пожарных (БМООСП). Основной целью ее проведения является популяризация профессии, знаний о безопасности и...

Administrator - avatar Administrator 26 Сен 2017 Просмотров:79 Служба-101 информирует

Подробнее...

«Свобода в действиях труднее, чем путь к цели»

«Свобода в действиях  труднее, чем путь к цели»

Многие считают, раз не похудели к лету, то нет смысла поддерживать себя в форме после, поскольку наступят холода, и свои лишние килограммы и не очень привлекательную фигуру можно спрятать под...

Administrator - avatar Administrator 26 Сен 2017 Просмотров:139 Судьбы людские

Подробнее...

Горкія ўспаміны шчаслівага чалавека

Горкія ўспаміны шчаслівага чалавека

У часу ёсць адна характэрная асаблівасць: у чаканні хвіліны, гадзіны цягнуцца вельмі павольна. Але варта азірнуцца, як заўважаеш, што ўсё, што адбылося дзясяткі гадоў таму, здаецца, здарылася зусім нядаўна. У...

Administrator - avatar Administrator 22 Сен 2017 Просмотров:126 Судьбы людские

Подробнее...

Разоренное гнездо

Разоренное гнездо

Беречь и сохранять красоту, созданную трудом других людей – одни из тех моральных качеств, которыми отличаются настоящие патриоты, граждане своей страны.Весной, к 70-летию освобождения Беларуси от немецко-фашистских захватчиков, в д....

Administrator - avatar Administrator 15 Сен 2017 Просмотров:125 Родная земля

Подробнее...

Зданию узла почтовой связи – 40 лет!

Зданию узла почтовой связи – 40 лет!

Все, кто проходит по самой короткой улице нашего города – Пионерской, обращают внимание на массивное здание за №5 с эмблемой «Белпошта». А история его строительства такова. В 1962 году Ивановский...

Administrator - avatar Administrator 08 Сен 2017 Просмотров:135 Родная земля

Подробнее...

Когда профессия по душе

Когда профессия по душе

По-разному начинают свой профессиональный путь молодые специалисты: одни разочаровываются на первом месте работы, другие же рады приносить пользу своей деятельностью, считая ее очень важной и нужной. Приятно, что в Одрижинской...

Administrator - avatar Administrator 05 Сен 2017 Просмотров:238 Социум

Подробнее...

Миф, не имеющий оснований

Учения «Запад» проводятся каждые четыре года, начиная с 2009 года. Главная цель учений — проверить возможности Беларуси и России по обеспечению военной безопасности Союзного государства, его готовность к отражению возможной...

Administrator - avatar Administrator 04 Сен 2017 Просмотров:129 Социум

Подробнее...

Делай свою работу, не обижая других

Делай свою работу, не обижая других

Такого принципа по жизни придерживается Ирина Ивановна Юрко, оператор машинного доения молочно-товарной фермы УП «Молодово-Агро». Во время нашей беседы мне, как журналисту, приходилось помалкивать. В долгом монологе этой женщины нашлись...

Administrator - avatar Administrator 01 Сен 2017 Просмотров:178 Судьбы людские

Подробнее...

Берегите ваши велосипеды

Одним из самых популярных средств передвижения являются велосипеды, которых с каждым годом становится больше. Ивановский район не является исключением. Когда погода на улице становится теплой, то многие люди отдают предпочтение...

Administrator - avatar Administrator 29 Авг 2017 Просмотров:99 Профилактика правонарушений

Подробнее...

Хотела как лучше, а дети пострадали

Ивановским районным отделом Следственного комитета в марте нынешнего года окончено предварительное расследование по уголовному делу в отношении жительницы г. Иваново, 1963 г. р., работавшей ведущим бухгалтером в одном из государственных...

Administrator - avatar Administrator 29 Авг 2017 Просмотров:161 Профилактика правонарушений

Подробнее...

С высоты прожитых лет

С высоты прожитых лет

Как стремительно бежит время! С невероятной быстротой минуты нашего бытия превращаются в часы, с которых складываются дни, переходящие в месяцы. Затем на жизненном календаре появляются годы, ткущие десятилетия... И как...

Administrator - avatar Administrator 29 Авг 2017 Просмотров:275 Судьбы людские

Подробнее...

Занятие для терпеливых

Занятие для терпеливых

Как проводить свой досуг, какие увлечения выбирать – это личное дело каждого. Не важно, какое у вас хобби: собирать раритетные вещи или проводить время в огороде – главное, чтобы была...

Administrator - avatar Administrator 22 Авг 2017 Просмотров:275 Социум

Подробнее...

Акция «В центре внимания – дети!»

Акция «В центре внимания – дети!»

На протяжении нескольких лет Министерство по чрезвычайным ситуациям в преддверии нового учебного года проводит республиканскую акцию «В центре внимания – дети», главная цель которой – привлечь внимание общественности к проблеме...

Administrator - avatar Administrator 18 Авг 2017 Просмотров:159 Служба-101 информирует

Подробнее...

«Сам себе режиссер» криминальных сюжетов

Ивановским районным отделом Следственного комитета 8 июня нынешнего года возбуждено уголовное дело по ч.2 ст.205 УК Республики Беларусь (кража, совершенная повторно) в отношении гражданина К., 1964 года рождения. В ходе...

Administrator - avatar Administrator 18 Авг 2017 Просмотров:148 Профилактика правонарушений

Подробнее...

«Считаю эту землю своей»

«Считаю эту землю своей»

Сегодня «Янаўскі край» предлагает читателю новую рубрику:  «ЯК» там нашы?» Где «там»? – возможно, спросите вы. Там – это везде, куда разъехались земляки. Как они обустроились на своих новых родинах,...

Administrator - avatar Administrator 18 Авг 2017 Просмотров:263 Судьбы людские

Подробнее...

Если в сердце – лето...

Если в сердце – лето...

Леса, поля, луга, тропинки – в солнечных веснушках. В природе – благодатное лето. Утопает в ярком разноцветье и пышной зелени сельская усадьба. Средь этого буйства изумительных красок – очаровательная женщина,...

Administrator - avatar Administrator 08 Авг 2017 Просмотров:202 Родная земля

Подробнее...

Злоупотребил доверием старушки

Молодой мужчина, 1991 г. р., уроженец г.п.Новоельня, Гродненской области, который в прошлом уже дважды привлекался к уголовной ответственности за кражу и угон, в январе 2017 года освободился из мест лишения...

Administrator - avatar Administrator 31 Июл 2017 Просмотров:202 Профилактика правонарушений

Подробнее...

Cовершил преступление, чтобы утолить голод

День 9 июня 2017 года для жителя д. Кротово нашего района, неработающего мужчины, 1967 г. р., не задался с утра. Его крайне беспокоило чувство голода, однако денежных средств для приобретения...

Administrator - avatar Administrator 31 Июл 2017 Просмотров:182 Профилактика правонарушений

Подробнее...

Испорченный День рождения

С первых дней лета, как только установились благоприятные погодные условия, многие жители Ивановщины и гости, как в будние, так и выходные, праздничные дни потянулись на отдых на природу, в том...

Administrator - avatar Administrator 31 Июл 2017 Просмотров:171 Профилактика правонарушений

Подробнее...

Жизнь любит того, кто любит ее

Жизнь любит того, кто любит ее

Июль – макушка лета, которое за околицей раскинуло расшитые «золотом» полотна вызревающих хлебов, окаймленные россыпью синих васильков. Наш видавший виды райповский жигуленок весело мчится по дороге на Мотоль: цель командировки...

Administrator - avatar Administrator 25 Июл 2017 Просмотров:228 Судьбы людские

Подробнее...

Купаться можно, только осторожно

Купаться можно, только осторожно

В последние годы люди все чаще жалуются на погоду «и лето – не лето, и зима – не зима». Отовсюду слышится, что в пору цветения внезапный мороз рушит все планы...

Administrator - avatar Administrator 14 Июл 2017 Просмотров:328 Служба-101 информирует

Подробнее...

«Вспомынаты тежко...»

«Вспомынаты тежко...»

Беларускі паэт Анатоль Вярцінскі ў сваёй паэме “Рэквіем па кожным чацвёртым” са шкадаваннем напісаў: “А каб яшчэ ды быў жывы / кожны чацвёрты!”. Сёння, калі мы гаворым пра людскія страты...

Administrator - avatar Administrator 14 Июл 2017 Просмотров:301 Родная земля

Подробнее...

Цуда- сцяна

Цуда- сцяна

Ёсць такое меркаванне, нібыта няма межаў для чалавечай дурноты. А мне здаецца, калі пазітыўна глядзець на свет і людзей, то перафразіруючы, скажу вось што: для чалавечага таленту і геніяльнасці няма...

Administrator - avatar Administrator 14 Июл 2017 Просмотров:266 Социум

Подробнее...

Солнечное сердце стоматолога Игнатовича

Солнечное сердце  стоматолога Игнатовича

Так уж сложилось, что любое посещение врача-стоматолога ассоциируется у большинства из нас практически с добровольным согласием на пытки. Но есть и такие профессионалы, на прием к которым идешь с удовольствием....

Administrator - avatar Administrator 07 Июл 2017 Просмотров:396 Судьбы людские

Подробнее...
Горкія ўспаміны шчаслівага чалавека Печать
Публикации - Судьбы людские
22.09.2017 05:07

lavrisiukУ часу ёсць адна характэрная асаблівасць: у чаканні хвіліны, гадзіны цягнуцца вельмі павольна. Але варта азірнуцца, як заўважаеш, што ўсё, што адбылося дзясяткі гадоў таму, здаецца, здарылася зусім нядаўна. У маладосці на гэта не звяртаеш увагі, але з узростам, кажуць, падобнае адчуванне толькі нарастае і мацнее. Яно і зразумела: людзям, нямала пражыўшым і шмат чаго пабачыўшым, вядома ж, ёсць што ўспомніць і пра што расказаць. Як, напрыклад, ветэрану Вялікай Айчыннай вайны А.В. Лаўрысюку, які ў пачатку верасня адзначыў 95-гадовы юбілей.
Доля ў Андрэя Васільевіча вельмі складаная. Падчас размовы з карэспандэнтам “ЯК” былому франтавіку ўспомнілася ўсё яго жыццё. Перад вачыма паважанага чалавека паўставалі як вясёлыя, так і горкія малюнкі. Хочацца адзначыць, што памяць у майго суразмоўцы, нягледзячы на сталы ўзрост, – дай Божа кожнаму, таму й гутарка атрымалася вельмі цікавая.

 

Нарадзіўся ветэран у далёкім 1922 годзе ў невялічкай вёсачцы Псышчава, тут жа прайшло яго дзяцінства. Шчаслівыя карцінкі таго перыяду запомніліся на ўсё жыццё.
– Я скончыў пяць класаў Упіраўскай школы, – пачаў размову Андрэй Васільевіч. – Як і ўсе сельскія хлопцы, пасвіў кароў, працаваў у полі, выконваў усю працу, якую даручалі бацькі. Тата мой быў камуністам, вельмі граматным чалавекам, працаваў пісарам.
Цішыня. Апавядальнік на хвіліну спыніўся. Далей горкія ўспаміны:
– За дапамогу камуністам бацька папаў пад суд, паўтара года сядзеў у турме, там яго моцна пабілі, – разумею, што дагадкі спраўдзіліся. – У 1933 годзе, калі мне споўнілася дзесяць гадоў, яго не стала. Перажыць гэтую трагедыю было вельмі цяжка, але ж час... час робіць сваю справу.
Жыццё працягвалася. З маленькага хлапчука вырас прыгожы юнак. Жыві, як кажуць, і радуйся. Ды гэтаму перашкодзіла вайна, яна, праклятая, забрала юнацкія мары. Калі пачалася Вялікая Айчынная Андрэй Васільевіч скончыў першы курс Пінскага педагагічнага вучылішча імя А.С. Пушкіна. Дарэчы, мой герой з дзяцінства хацеў быць настаўнікам.
– Кожны пражыты ў час вайны дзень памятаю да падрабязнасцей, – працягвае А.В. Лаўрысюк. – Нямецкая акупацыя, жорсткасць і гвалт захопнікаў, пастаянны страх за жыццё, падступная невядомасць, голад, хваробы, твары сяброў і суровыя баявыя дарогі і зараз перад вачыма.
Старому воіну сапраўды ёсць што расказаць. Прысеўшы на старэнькую канапу, я заслухоўвалася яго расказам. У дрыжачым голасе ветэрана, здавалася, ажывала мінулае. У летапісе жыцця Андрэя Васільевіча – гісторыя магутнай дзяржавы, у якую стройна ўплёўся лёс аднаго чалавека, а гады ваеннага ліхалецця сталі асноўным раздзелам, які ён зноў і зноў дапісвае.
– На фронт я трапіў не адразу, – успамінае суразмоўца, – здароўе не дазваляла. Але ж у ваенную віхуру акунуўся з першых дзён. Вёў актыўную падпольную дзейнасць, быў сувязным. Душа рвалася ў бой, адольвала жаданне адпомсціць фашыстам, пакараць бязлітаснага ворага. Разам з псышчаўскімі камсамольцамі мы збіралі зброю. Памятаю, як з хлопцамі хадзілі ў лес, знаходзілі вінтоўкі, гранаты, сотні патронаў, што былі пакінуты акружэнцамі – нашымі адступаючымі салдатамі.
У красавіку 1942 года былы падпольшчык Маісей Мазько наладзіў сувязь мотальскай групы патрыётаў з групай
в. Хомск, якую ўзначальваў лейтэнант Чырвонай Арміі Яўген Макарэвіч. Якраз тады быў створаны першы партызанскі атрад у нашай мясцовасці.
Час той быў небяспечны. Паліцаі высачылі і арыштавалі Лаўрысюка. Больш за тры месяцы Андрэй знаходзіўся ў Пінскай турме. Дапамагла яму сястра Ганна, якая сабрала 86 подпісаў жыхароў роднай вёскі ў доказ таму, што зняволены не займаўся агітацыяй супраць нямецкай улады. На той момант гэта была адзіная надзея на выратаванне.
– 11 чэрвеня 1943 года па даручэнні разведкі атрада я павінен быў ехаць у Пінск на сувязь з падпольшчыкамі, – расказвае ветэран. – Але ноччу немцы акружылі і спалілі нашу вёску. Частка насельніцтва была забіта, а некаторых адправілі ў Германію. Каб не трапіць у рукі гітлераўцаў, я схаваўся. У Пінск дабрацца не атрымалася. Калі ворагі пакінулі наш населены пункт, праз балота накіраваўся да партызан – за вёску Упірава. Там мяне прызначылі ў атрад №120. Спачатку быў радавым байцом першага аддзялення першай роты (камандзір – Апанас Канстанцінавіч Данілевіч), а потым – разведчыкам і сувязным са штабам Брэсцкага злучэння. Неаднаразова даводзілася ўдзельнічаць у адкрытых баях. Смерць часта насілася побач.
Дакладнасць прыводзімых фактаў маім субяседнікам уражвала. І гэта зразумела, бо вайну, калі б і хацеў, забыць  не атрымаецца. Было бачна, што Андрэй Васільевіч стаміўся, але жаданне выгаварыцца пераважвала.
– 16 ліпеня 1944 года ў вёсцы Упірава мяне заспела вестка аб вызваленні нашага раёна, – працягвае А.В. Лаўрысюк. – Доўгачаканая навіна “Вайна скончылася” хутка праляцела па акрузе. Нягледзячы на жудасныя страты, кожны адчуваў шчаслівы ўздым.
Для ветэрана вайна працягвалася з 1942 па 1944 год. Колькі гора і пакут прыйшлося перажыць за гэты час, колькім сябрам прыйшлося сказаць апошняе «бывай»! Назаўсёды ў яго памяці застануцца людзі, з якімі ён ваяваў і дзяліў апошні кавалачак хлеба. Сувязны Лаўрысюк не хаваўся за чужымі спінамі, хутчэй, наадварот, як кажуць, лез на ражон. Аб гэтым сведчаць і заслужаныя ім баявыя ўзнагароды – ордэн Айчыннай вайны, медаль “За ўдзел у партызанскім руху”, а таксама мноства юбілейных узнагарод.
У пастаяннай напружанай працы працягвалася жыццё майго героя і пасля вайны. 49 гадоў ён працаваў настаўнікам. У мірны час трапіў на курсы па падрыхтоўцы спецыялістаў для вызваленых раёнаў. Пасля завяршэння вучобы атрымаў накіраванне загадчыкам у пачатковую школу в. Заваяцін Варацэвіцкага сельсавета. Завочна скончыў Пінскае педвучылішча і паступіў у настаўніцкі інстытут. Затым – дырэктар сямігодкі ў в. Рагадашч Глінянскага сельсавета. Скончыў Гомельскі педагагічны інстытут імя Чкалава (гістарычны факультэт).
А.В. Лаўрысюк выкладаў гісторыю і нямецкую мову, бо вельмі добра яе ведаў. З 1951 па 1993 гады працаваў у школе
в. Сухое. Спачатку дырэктарам, а пасля загадчыкам навучальнай часткі школы. Быў кіраўніком палітгуртка “Сучасныя міжнародныя адносіны” пры партыйнай арганізацыі калгаса “Светлы шлях” (1975 – 1976 гг.). У дадатак да ўсяго, пачынаючы з 1962 года, ён  актыўны пазаштатны карэспандэнт раённай газеты. За гэты час на старонках раёнкі надрукавана больш за сотню яго артыкулаў.
Варта адзначыць, што ў
в. Сухое Андрэй Васільевіч пачаў віць сваё сямейнае гняздо з каханай дзяўчынай. Там нарадзіліся і выраслі дзве яго дачкі.
Цяпер ветэран жыве ў райцэнтры. У 2007 годзе райвыканкам прадаставіў яму, як інваліду вайны, кватэру.
Жыццё – дзіўны дар. А.В. Лаўрысюк ведае яго сапраўдную каштоўнасць, і, як бы цяжка ні даводзілася, ён прымае яго ва ўсіх праяўленнях. Былы салдат ганарыцца пяццю сваімі ўнукамі, шасцю праўнукамі. Яны вельмі часта прыяз-джаюць да роднага дзядулі. Не даюць прыйсці ў запусценне і бацькоўскай хаце.
На маё пытанне, ці лічыць Андрэй Васільевіч сябе шчаслівым чалавекам, у адказ пачула:
– Ведаеце, калі паглядзець, то, з аднаго боку, мне пашанцавала: я застаўся жывым у гады страшнага ваеннага ліхалецця, усё жыццё займаўся той справай, якую любіў, аб якой з дзяцінства марыў. Увесь час мяне акружаюць толькі добрыя, шчырыя людзі. Так, я адчуваю сябе шчаслівым.
У дзень юбілею А.В. Лаўрысюка віншавалі не толькі блізкія і родныя людзі, але і старшыня раённага савета ветэранаў В.П. Куніцкі, а таксама прадстаўнікі тэрытарыяльнага цэнтра сацыяльнага абслугоўвання насельніцтва, якія ўручылі імянінніку падарункі. У сонечны восеньскі дзянёк гучалі шчырыя словы віншаванняў, і цёпла было на сэрцы ветэрана, бо сёння самае галоўнае для яго – памяць людская, чалавечая ўвага і клопат.

Кацярына КАЛЕНДА.
Фота аўтара.

P.S.: Падчас нашай размовы Андрэй Васільевіч некалькі разоў выказаў словы падзякі кіраўніку Іванаўскага райвыканкама Ю.Ю. Бісуну, старшыні раённага савета ветэранаў В.П. Куніцкаму, супрацоўнікам тэрытарыяльнага цэнтра сацыяльнага абслугоўвання насельніцтва і многім іншым за тое, што не забываюць, дапамагаюць, наведваюць. Вельмі ўдзячны ветэран і сацыяльнаму работніку С.В. Барташ.

Теги:
Похожие материалы
 
  • Вверх