Наши публикации

Предыдущая Следующая

Проблема домашнего насилия.

Так, по результатам научно-исследовательской работы, проведенной центром социологических и политических исследований Белорусского государственного университета, в г.Бресте и Брестской области различные виды и формы насилия испытывали по отношению к себе со...

Administrator - avatar Administrator 17 Ноя 2017 Просмотров:26 Социум

Подробнее...

Pravo.by – ваш помощник в правовых вопросах

Как часто в нашей повседневной жизни возникают правовые вопросы и ситуации, требующие знания законодательства? Мы переходим дорогу (да-да, правила дорожного движения утверждены указом Президента!), покупаем продукты, ездим в общественном транспорте,...

Administrator - avatar Administrator 17 Ноя 2017 Просмотров:37 Социум

Подробнее...

Не прожигай свою жизнь!

Не прожигай свою жизнь!

Республиканская акция МЧС «Не прожигай свою жизнь!» стартует 14 ноября. На территории Ивановского района этапы акции будут сопровождаться многочисленными мероприятиями, призывающими быть осторожными в обращении с огнем.Мероприятия пройдут в четыре...

Administrator - avatar Administrator 17 Ноя 2017 Просмотров:30 Служба-101 информирует

Подробнее...

О Буссе замолвите слово

О Буссе замолвите слово

«Встать, суд идет!» – наверняка такие слова прозвучали в Брестском областном суде 16, 17 декабря 1957 г., когда в открытом судебном заседании оглашался приговор коллегии Брестского областного суда в ведении которого находилось дело о трагическом пожаре...

Administrator - avatar Administrator 10 Ноя 2017 Просмотров:119 Социум

Подробнее...

Слышишь тревогу – уступи дорогу

Слышишь тревогу – уступи дорогу

Ты водитель пожарной машины.Капитан, ты в тревожном пути.От тебя, брат, зависит победа.Мы с тобою всегда впереди!По-хозяйски машину ты любишь.Никогда не даешь ей грустить.Словно в праздник машина сияет!Смог ты душу в нее всю вложить!Сколько раз по тревоге...

Administrator - avatar Administrator 24 Окт 2017 Просмотров:283 Социум

Подробнее...

Краснае

Краснае

Гістарычная даведка: Вёска ў Махроўскім сельсавеце. За 18 кіламетраў ад Іванава. У 1929‑м годзе тут пражывала 72 жыхары, у 1935‑м –76, у 1997-м — 63. Працаваў магазін. Цяпер у вёсцы пастаянна пражываюць 23 чалавекі, з якіх 10 — працаздольных і 13 пенсіянераў.

Administrator - avatar Administrator 20 Окт 2017 Просмотров:184 Родная земля

Подробнее...

Безвредных наркотиков не бывает

С 1 июня по 15 сентября 2017 года на территории Беларуси проводится специальная программа «МАК».За этот период сотрудниками Ивановского РОВД выявлен 21 факт незаконного посева или выращивания растений, содержащих в...

Administrator - avatar Administrator 16 Окт 2017 Просмотров:79 Профилактика правонарушений

Подробнее...

...А сердце матери и любит, и болит

...А сердце матери и любит, и болит

Вместо предисловия Наверное, это можно назвать счастьем, когда сам себе завидуешь. Такое нередко случается в моей трудовой деятельности.- Хорошая все-таки профессия журналиста, - подумаешь. – Интересная, непредсказуемая. Новый день не...

Administrator - avatar Administrator 13 Окт 2017 Просмотров:185 Судьбы людские

Подробнее...

Радзіма ў чалавека адна

Радзіма ў чалавека адна

Прыемна абрадавала нечаканая вестачка «Янаўскага краю» з пытаннямі да новага праекта раёнкі пра жыццё-быццё землякоў за мяжой «ЯК» там нашы?». Цікавая задумка, у першую чаргу для дапытлівых чытачоў газеты. Я...

Administrator - avatar Administrator 06 Окт 2017 Просмотров:316 Родная земля

Подробнее...

Самазванец

Самазванец

З нядаўняга часу да маіх суседзяў павадзіўся хадзіць малады вожык. Як толькі на падворку пасцелецца вечаровая імгла, у зараслях травы ля плоту пачуецца таямнічы шэлест, адкуль неўзабаве з’явіцца чуйны востры...

Administrator - avatar Administrator 03 Окт 2017 Просмотров:145 Социум

Подробнее...

О несчастных случаях на производстве, происшедших …

Нарушение работодателями и работающими установленных требований безопасности при организации и проведении кровельных работ зачастую влекут за собой несчастные случаи с тяжелыми последствиями. В текущем году Кобринским межрайонным отделом Брестского областного управления...

Administrator - avatar Administrator 26 Сен 2017 Просмотров:184 Социум

Подробнее...

Акция «Молодежь за безопасность»

25 сентября стартовала республиканская акция «Молодежь за безопасность!». Она приурочена ко дню рождения Белорусской молодежной общественной организации спасателей-пожарных (БМООСП). Основной целью ее проведения является популяризация профессии, знаний о безопасности и...

Administrator - avatar Administrator 26 Сен 2017 Просмотров:134 Служба-101 информирует

Подробнее...

«Свобода в действиях труднее, чем путь к цели»

«Свобода в действиях  труднее, чем путь к цели»

Многие считают, раз не похудели к лету, то нет смысла поддерживать себя в форме после, поскольку наступят холода, и свои лишние килограммы и не очень привлекательную фигуру можно спрятать под...

Administrator - avatar Administrator 26 Сен 2017 Просмотров:215 Судьбы людские

Подробнее...

Горкія ўспаміны шчаслівага чалавека

Горкія ўспаміны шчаслівага чалавека

У часу ёсць адна характэрная асаблівасць: у чаканні хвіліны, гадзіны цягнуцца вельмі павольна. Але варта азірнуцца, як заўважаеш, што ўсё, што адбылося дзясяткі гадоў таму, здаецца, здарылася зусім нядаўна. У...

Administrator - avatar Administrator 22 Сен 2017 Просмотров:195 Судьбы людские

Подробнее...

Разоренное гнездо

Разоренное гнездо

Беречь и сохранять красоту, созданную трудом других людей – одни из тех моральных качеств, которыми отличаются настоящие патриоты, граждане своей страны.Весной, к 70-летию освобождения Беларуси от немецко-фашистских захватчиков, в д....

Administrator - avatar Administrator 15 Сен 2017 Просмотров:216 Родная земля

Подробнее...

Зданию узла почтовой связи – 40 лет!

Зданию узла почтовой связи – 40 лет!

Все, кто проходит по самой короткой улице нашего города – Пионерской, обращают внимание на массивное здание за №5 с эмблемой «Белпошта». А история его строительства такова. В 1962 году Ивановский...

Administrator - avatar Administrator 08 Сен 2017 Просмотров:212 Родная земля

Подробнее...

Когда профессия по душе

Когда профессия по душе

По-разному начинают свой профессиональный путь молодые специалисты: одни разочаровываются на первом месте работы, другие же рады приносить пользу своей деятельностью, считая ее очень важной и нужной. Приятно, что в Одрижинской...

Administrator - avatar Administrator 05 Сен 2017 Просмотров:310 Социум

Подробнее...

Миф, не имеющий оснований

Учения «Запад» проводятся каждые четыре года, начиная с 2009 года. Главная цель учений — проверить возможности Беларуси и России по обеспечению военной безопасности Союзного государства, его готовность к отражению возможной...

Administrator - avatar Administrator 04 Сен 2017 Просмотров:198 Социум

Подробнее...

Делай свою работу, не обижая других

Делай свою работу, не обижая других

Такого принципа по жизни придерживается Ирина Ивановна Юрко, оператор машинного доения молочно-товарной фермы УП «Молодово-Агро». Во время нашей беседы мне, как журналисту, приходилось помалкивать. В долгом монологе этой женщины нашлись...

Administrator - avatar Administrator 01 Сен 2017 Просмотров:243 Судьбы людские

Подробнее...

Берегите ваши велосипеды

Одним из самых популярных средств передвижения являются велосипеды, которых с каждым годом становится больше. Ивановский район не является исключением. Когда погода на улице становится теплой, то многие люди отдают предпочтение...

Administrator - avatar Administrator 29 Авг 2017 Просмотров:154 Профилактика правонарушений

Подробнее...

Хотела как лучше, а дети пострадали

Ивановским районным отделом Следственного комитета в марте нынешнего года окончено предварительное расследование по уголовному делу в отношении жительницы г. Иваново, 1963 г. р., работавшей ведущим бухгалтером в одном из государственных...

Administrator - avatar Administrator 29 Авг 2017 Просмотров:219 Профилактика правонарушений

Подробнее...

С высоты прожитых лет

С высоты прожитых лет

Как стремительно бежит время! С невероятной быстротой минуты нашего бытия превращаются в часы, с которых складываются дни, переходящие в месяцы. Затем на жизненном календаре появляются годы, ткущие десятилетия... И как...

Administrator - avatar Administrator 29 Авг 2017 Просмотров:365 Судьбы людские

Подробнее...

Занятие для терпеливых

Занятие для терпеливых

Как проводить свой досуг, какие увлечения выбирать – это личное дело каждого. Не важно, какое у вас хобби: собирать раритетные вещи или проводить время в огороде – главное, чтобы была...

Administrator - avatar Administrator 22 Авг 2017 Просмотров:372 Социум

Подробнее...

Акция «В центре внимания – дети!»

Акция «В центре внимания – дети!»

На протяжении нескольких лет Министерство по чрезвычайным ситуациям в преддверии нового учебного года проводит республиканскую акцию «В центре внимания – дети», главная цель которой – привлечь внимание общественности к проблеме...

Administrator - avatar Administrator 18 Авг 2017 Просмотров:225 Служба-101 информирует

Подробнее...

«Сам себе режиссер» криминальных сюжетов

Ивановским районным отделом Следственного комитета 8 июня нынешнего года возбуждено уголовное дело по ч.2 ст.205 УК Республики Беларусь (кража, совершенная повторно) в отношении гражданина К., 1964 года рождения. В ходе...

Administrator - avatar Administrator 18 Авг 2017 Просмотров:217 Профилактика правонарушений

Подробнее...

«Считаю эту землю своей»

«Считаю эту землю своей»

Сегодня «Янаўскі край» предлагает читателю новую рубрику:  «ЯК» там нашы?» Где «там»? – возможно, спросите вы. Там – это везде, куда разъехались земляки. Как они обустроились на своих новых родинах,...

Administrator - avatar Administrator 18 Авг 2017 Просмотров:346 Судьбы людские

Подробнее...

Если в сердце – лето...

Если в сердце – лето...

Леса, поля, луга, тропинки – в солнечных веснушках. В природе – благодатное лето. Утопает в ярком разноцветье и пышной зелени сельская усадьба. Средь этого буйства изумительных красок – очаровательная женщина,...

Administrator - avatar Administrator 08 Авг 2017 Просмотров:290 Родная земля

Подробнее...

Злоупотребил доверием старушки

Молодой мужчина, 1991 г. р., уроженец г.п.Новоельня, Гродненской области, который в прошлом уже дважды привлекался к уголовной ответственности за кражу и угон, в январе 2017 года освободился из мест лишения...

Administrator - avatar Administrator 31 Июл 2017 Просмотров:263 Профилактика правонарушений

Подробнее...

Cовершил преступление, чтобы утолить голод

День 9 июня 2017 года для жителя д. Кротово нашего района, неработающего мужчины, 1967 г. р., не задался с утра. Его крайне беспокоило чувство голода, однако денежных средств для приобретения...

Administrator - avatar Administrator 31 Июл 2017 Просмотров:244 Профилактика правонарушений

Подробнее...

Испорченный День рождения

С первых дней лета, как только установились благоприятные погодные условия, многие жители Ивановщины и гости, как в будние, так и выходные, праздничные дни потянулись на отдых на природу, в том...

Administrator - avatar Administrator 31 Июл 2017 Просмотров:225 Профилактика правонарушений

Подробнее...
Тысяча і адна Мадонна Аляксея Кузьміча: Печать
Публикации - Судьбы людские
02.06.2017 06:20

kuzmichэксклюзіўнае інтэрв’ю з сынам вядомага беларускага мастака

Пра слабасці знакамітага беларускага мастака Аляксея Кузьміча, яго прызнанне за некалькі хвілін да смерці, без каго і чаго не было б яго Мадонн, колькі каштуюць палотны – пра ўсё гэта ў нашай размове з сынам мастака – Аляксеем Кузьмічом-малодшым.

 – Ці быў Аляксей Васільевіч даступны для размоў з журналістамі, калегамі, з улікам таго, што ён вельмі беражліва ставіўся да часу?
– Бацька валодаў вельмі моцнай энергетыкай, настолькі моцнай, што яна “оцепеняла”. Многія людзі, якія яго ведалі, адзначалі, што яму была ўласціва магічная энергія. Ён умеў захапіць сваім словам, выглядам. Так пранікнёна і цікава ён расказваў пра свае карціны! Да часу ставіўся і праўда беражліва. Гэта выяўлялася ў тым, што ён фільтраваў людзей, кампаніі. Калі загаддзя ведаў, што размовы з імі адымуць сілы, так неабходныя для творчасці, адмаўляў у сустрэчы, нават калі гэта былі людзі высокага ранга. Ён, можна так сказаць, не любіў “транжыраваць” час. Аднак абсалютна быў адкрыты да людзей, якія ў нечым мелі патрэбу: мог, напрыклад, падтрымаць бедняка, накарміўшы яго. Для яго не было размежаванняў: роўна ставіўся да людзей розных катэгорый, прафесій, пасад, сацыяльных магчымасцей. У першую чаргу ў кожным ён бачыў чалавека, а не абалонку, якая, як вядома, бывае вельмі падманлівай.
– Як бы Вы трыма-чатырма словамі ахарактарызавалі Вашага бацьку – Аляксея Кузьміча-старэйшага?
– Гэта даволі няпростае заданне, бо бацька, я б сказаў, быў неардынарным чалавекам, запамінальнай Асобай. Калі ж усё-такі паспрабаваць вылучыць некалькі яркіх якасцей, то я б назваў тое, што ён вельмі любіў жыццё, менавіта так, любіў жыццё. Жыццярадасны, на мой погляд, гэта крыху іншае. Па-другое, ён быў узрыванебяспечным – часам выводзіўся хутка і з-за нейкай дробязнай сітуацыі. Па-трэцяе, ён быў прапаведнікам. Умеў прымусіць людзей “пранікнуцца” ў сказаныя ім словы. Ён настолькі гіпнатычна расказваў пра сваю творчасць, пра сваіх Мадонн, што “раствараўся” ў гэтых апавяданнях, зноўку нібыта “перажываў” тое, пра што вёў размову. Яго і людзей, што слухалі, гэта захапляла, “аслупяняла”. Так шчыра ён дзяліўся сваімі ўражаннямі.
– Якія слабасці былі ўласцівы вядомаму беларускаму мастаку ?
– Ён быў даверлівым, як дзіця. Увесь час. Нягледзячы на ўзрост. Да канца сваіх дзён ён быў такім: наіўным, верыў у цуд. Яшчэ ён вельмі любіў сваіх Мадонн. Быў адданы ім больш за ўсё. І ў гэтым, я лічу, няма нічога незвычайнага, бо мастак піша свае карціны ўсё жыццё, як бы гэта не гучала пафасна.
– Якім бацькам быў ці намагаўся быць Аляксей Васільевіч?
– Ён быў нестандартным бацькам, бо цалкам паглыбляўся ў сваю работу. Мне здавалася, што бацькі маіх равеснікаў праводзілі больш часу з сям’ёй, з дзецьмі. У некаторых сем’ях на гэтай глебе маглі б быць канфлікты, непаразуменні, але нашай сям’і пашанцавала, бо мая мудрая прабабуля  казала, што, калі б бацька быў звычайным чалавекам, то ніколі не стаў бы мастаком. Хаця, безумоўна, нам хацелася, каб ён быў з намі часцей і больш удзяляў для нас, самых блізкіх і дарагіх сэрцу людзей, часу.
– Што Вам асабліва запомнілася з часу дзяцінства?
– Вельмі запомніліся паходы ў яго майстэрню, якая месцілася ў Траецкім прадмесці. Запах фарбаў, халстоў, усё гэта незабыўнае. Пяціметровыя халсты, тады, у дзяцінстве, здаваліся такімі вялізнымі! Маленькім хлопчыкам я, падчас пісання карцін бацькам, спрабаваў сябе ў мужчынскіх справах – забіваў цвікі ў падлогу. Безумоўна, тое, што было на карцінах, нам, малым дзецям, мне і маёй старэйшай сястры Інэсе, было цяжка зразумець, але адназначна тое, што адтуль веяла Святлом.
– Якія якасці бацька ў Вас стараўся прывіць, як у мужчыне?
– Гадаваўся я пераважна ў жаночым калектыве, з характэрнымі для яго гуманнымі поглядамі на свет і людзей, дабрынёй і пяшчотай. Выхоўваўся ў большасці бабуляй і дзядулем, кнігамі і прыродай. Той невялікі час, які бацька ўдзяляў мне, майму выхаванню, датычыўся тлумачэнню базавых прынцыпаў паводзін і характару, якія ўласцівы моцнаму полу: смеласць, храбрасць, упартасць. Мне гаварылася пра тое, што я павінен умець абараніць сваіх блізкіх – маці, сястру, бабулю, тлумачылася тое, што любыя спробы пакрыўдзіць, зняважыць жанчыну, нават незнаёмую, немагчымыя і павінны адсякацца. У супрацьвагу рэкамендацыям матулі і бабулі, бацькам раілася часам настойліва адстойваць сваю правату.  Трэба заўважыць, у рэальным жыцці гэтыя бацькавыя парады неаднойчы мне спатрэбіліся.  
– Для Вас нечаканасцю было тое, што майстэрня, у якой тварыў Аляксей Васільевіч Кузьміч, зараз ужо належыць іншаму чалавеку?
–Траецкае прадмесце – незвычайнае месца. Там знаходзіцца гістарычная рака Няміга, там ёсць музей Максіма Багдановіча, там помнік Язэпу Драздовічу, там Востраў слёз і многае іншае, што можна і патрэбна паглядзець кожнаму… Па гэтых прычынах Траецкае прадмесце – ўнікальнае месца. Знаёмства з нашай краінай важных дыпмісій, пасольстваў, дэлегацый пачынаецца адтуль. Многія вельмі высокія асобы бывалі там, у тым ліку былы мэр г. Масквы Юры Лужкоў, дэлегацыі АБСЕ, розныя місіі і прадстаўніцтвы, паслы, міністры, вядомыя дзеячы культуры і мастацтва, працягваць можна доўга. Майстэрня Кузьміча была вядомым і значным месцам, лічы, музеем ужо пры жыцці мастака. Яна ўваходзіла ў спіс культурных месцаў для наведвання міжурадавых дэлегацый. Мы б з радасцю пакінулі майстэрню ў Траецкім прадмесці. Былі планы зрабіць там мемарыял-музей. Але існуе рэгламент, па якім пасля смерці чалавека, якому на доўгатэрміновы час было дадзена гэтае памяшканне, вярнуць ва ўладанне Саюза мастакоў РБ, які мае правы на яго. Так было і зроблена. Тым больш паралельна ішла падрыхтоўка да адкрыцця музея на малой радзіме А. Кузьміча – у вёсцы Махро Іванаўскага раёна. У сувязі з гэтым размова пра стварэнне адразу некалькіх музеяў, прысвечаных аднаму мастаку, была немагчымай.
– Мадонны А. Кузьміча ўзніклі дзякуючы Інэсе Філіповіч (Жонка А.В.Кузьміча - заўв.аўт.)?
– У першую чаргу так. Менавіта пасля сустрэчы з маці, ён распачаў пісаць Мадонн. Дагэтуль былі тэматычныя работы: тэма трагізму славян у ХХ ст, партрэты вядомых дзеячаў мастацтва і культуры СССР (народных артыстаў Стэфаніі Станюты, Мікалая Яроменкі-старэйшага, Галіны Макаравай, Віктара Турава, Міхаіла Пташука і інш.). Пасля быў час у творчасці бацькі, звязаны з “Юнай Данаяй” – карцінай, напісанай у жанры “ню”. Пісаць распранутых жанчын было смелым рашэннем. Пасыпалася крытыка, і як вынік… на кар’еры Аляксея Кузьміча быў пастаўлены крыж. Адсутнасць дзяржзаказу, што было неймаверным ударам для кожнага мастака, не спыніла майго бацьку – ён яшчэ напісаў каля сарака работ, дзе фігуравалі аголеныя жаночыя целы.
Калі ж адбылася тая ракавая сустрэча бацькі і маці, у творчасці пачаўся ўклон на тэму Жанчыны-Мадонны – вызначальнай для А. Кузьміча. І сёння мы асацыюем яго менавіта як мастака, які стварыў самую вялікую ў свеце (больш за тысячу палоцен!) серыю Мадонн. Жанчына-Маці і Мадонна – розныя паняцці. Часам яны не размяжоўваюцца людзьмі, але сам бацька пад Мадоннай разумеў менавіта маладую Жанчыну-маці. А вось Жанчына-Маці традыцыйна – гэта спрацаваная жанчына, гэта маці-гераіня, якая заслужыла такога ганаровага звання, дзякуючы таму, што нарадзіла і выхавала вялікую колькасць дзяцей. У Мадонны ж нешта ад Бога, яна нябесная.
Мама (у дзявоцтве Інэса Іосіфаўна Філіповіч) – галоўная натхняльніца бацькі на працягу іх трыццацігадовага сумеснага жыцця. Іх адносіны могуць паказацца ідылічнымі, але не будзе перабольшаннем, калі скажу, што яны абодва разам былі вельмі шчаслівыя, у іх адносінах не было вучнёўства, а яно магло б мець месца, таму што бацька старэйшы ад маці амаль на два дзясяткі год, у іх адносінах усё было шчырым і трапяткім. Сапраўднае пачуццё, сапраўдная павага, сапраўдныя аўтарытэт і ўзаемавыручка, нарэшце, сапраўднае каханне! Вучоныя сцвярджаюць, што каханне паміж людзьмі доўжыцца тры-чатыры гады пасля іх першапачатковай сустрэчы. Жыццё маіх бацькоў пацвярджае адваротнае. Бацька  часта прызнаваўся ў пачуццях матулі – нават за дзесяць хвілін да смерці ён апошні раз у жыцці зрабіў гэта!
– Аляксей, як Вам здаецца, цяпер рэальна быць Мадоннай – узвышанай, тонкай, жаноцкай?
– У гэтым сэнсе мне вельмі падабаецца выказванне Сальвадора Далі, які аднойчы прамовіў сакраментальную фразу: “Ніколі не бойцеся быць несучаснымі. Вам гэта не пагражае”. Так, час, у якім мы з вамі жывём, даволі моцны прагматыкай. На першы план выйшлі крытэрыі знешняй прываблівасці. Тым не менш кожны на сябе павінен глядзець не як на малюнак у маніторы, а на тое, які сэнс стаіць за табой. І, калі гаварыць пра бацьку, ён бачыў чалавека ў сукупнасці, як адно цэлае.
– Некаторыя Мадонны Аляксея Васільевіча Кузьміча падобны да ікон. Нават назвы Мінская Мадонна, Палеская Мадонна, Беларуская Мадонна і іншыя сугучныя іконным. Што Вы на гэты конт скажаце?
– Сапраўды, ёсць работы, прыбліжаныя да хрысціянскай тэматыкі. Быў нават мой праект – я супрацоўнічаў з хрысціянскімі прыходамі. Але ўсё-такі іконы – сакральны від мастацтва, які прытрымліваецца жорсткага канону. Мадонны ж Аляксея Кузьміча – індывідуальныя. Можна пачуць меркаванне, што ўсе яны амаль аднолькавыя, за іх абліччам угадваецца асоба маёй маці. Мне здаецца, што яны розныя, хоць і нельга адмаўляць ім у падабенстве. Так, прататыпам многіх Мадонн была мая маці, якая была Сонцам, Святлом для бацькі. Менавіта таму залаты колер вызначальны ў Мадоннах.
Бывала, падчас выстаў, што рабіліся ў прыходах, узнікалі спрэчныя моманты, разыходжанні поглядаў з духавенствам, якія бачылі Мадонну А. Кузьміча занадта зямной. Мне здаецца, Мадонна Кузьміча – нешта сярэдняе паміж жанчынай з нябёс і зямной жанчынай.
– Што не паспеў зрабіць бацька ў жыцці? Як Вы думаеце, рэалізаць яго задумы цяпер рэальна?
– Ён выношваў усё жыццё стварэнне ў Мінску Храма Мадонны. Гэта быў бы першы музей Мадонны не толькі ў нас, у Беларусі, але і ў свеце. Гэтае пытанне разглядалася на даволі высокім узроўні – адміністрацыі горада Мінска. Нібыта пытанне павінна было быць вырашана, але ўзніклі нейкія замінкі. Хацелася б, каб Храм Мадонны ў беларускай сталіцы калі-небудзь з’явіўся, і я веру ў тое, што так яно і будзе. Разумею, праект патрабуе значных фінансавых затрат, але Храм Мадонны – неабходны. Ён паказвае ступень прызнання і значнасці Жанчыны на нацыянальным, славянскім, еўрапейскім, увогуле, сусветным узроўні. У сваім дзённіку бацька неяк напісаў: “Няшчасці нашыя ўсе на зямлі з-за таго, што мы забылі жанчыну, яе прызначэнне на гэтай грэшнай, але цудоўнай зямлі. Жанчына – гэта боства. Мы ж боства ператварылі ў вытворчую дзікую фізічную машыну, якая выконвае самую цяжкую работу”. Трэба, на мой погляд, уздымаць аўтарытэт жанчын! Ад іх многае залежыць.
– Дарэчы, пра дзённік. Ваш бацька вёў яго даволі доўгі час, і мабыць ён вялікі? Ёсць планы па яго выданні?
– Дзённік не тое, што вялікі, ён велізарны! Ён выйдзе асобнай кнігай. Над гэтым я зараз працую. Там вельмі шчырыя думкі. Думаю, кніга атрымаецца вельмі цікавай. У хуткім часе – ён з’явіцца ў продажы, і хто пажадае яго набыць, пазнаёміцца з асабістымі, часам патаемнымі, думкамі, якімі жыў бацька і якія яго хвалявалі, будзе мець такую магчымасць.
– Не магу не задаць пытанне, дзе можна набыць работы Аляксея Кузьміча? Які іх кошт?
– Многія жадалі б мець хаця б адно палатно Кузьміча, але як толькі даведваюцца пра кошт карціны (сярэдні кошт складае некалькі тысяч даляраў), узнікаюць недарэчныя пытанні. Мы павінны разумець, што работа прафесіянальнага творцы павінна быць ацэнена дастойна. Прафесіянал-мастак у прамым сэнсе жыве сваімі карцінамі, працуе на сваё імя ўсё жыццё і ўкладае ўвесь свой творчы вопыт, патэнцыял, назапашаны дзесяцігоддзямі, у гэтую працу. Патрабуюцца вялікія душэўныя высілкі, гэта неймаверная праца, якой ты аддаеш часцінку самога сябе. Мой бацька быў апантаны сваёй справай. Яна, творчасць, без перабольшання была сэнсам яго жыцця. Ён не меў дадатковай, па-за творчай працы. Мае родныя ставіліся да гэтага з разуменнем – яны гаварылі, што мастак не можа быць іншым.
Думаю, пытанне каштоўнасцей у дадзеным выпадку вызначальнае. Мне вядома сям’я, у якой існавала традыцыя: з кожным нараджэннем дзіцяці, набывалі адну з Мадонн Кузьміча. Гэтыя жонка і муж былі прадстаўнікамі  інтэлігенцыі, і напэўна, не мелі  лішніх фінансавых магчымасцей. Гэта быў падарунак дзецям на іх з’яўленне на свет.
Калі гаварыць пра карціны, то яны ёсць у музейных і галерэйных зборах Беларусі і замежжа,  прыватных калекцыях як у нашай краіне, так і за мяжой (ЗША, Германія, Францыя, Англія, Італія, Кітай). Музей – гэта ўласнасць дзяржавы. Музейная калекцыя карцін статычная (звычайна можа мяняцца толькі паміж рознымі музеямі). А вось у галерэях продаж ажыццяўляецца. Таму наведвайце галерэі ў Мінску (напрыклад, “Прадмесце”, “Coralcube”), глядзіце, выбірайце…

 Наталля ГЕТМАН.

«Жанчына з’яўляецца касмічным носьбітам духоўнай стыхіі. Увесь род чалавечы праз жанчыну-маці ажыццяўляе сваё прызначэнне, авалодвае ведамі і ўладай над зямлёй. У сваёй творчасці я шукаю шлях да сэрца і розуму чалавека праз Жанчыну, Маці, Мадонну».
 З дзённіка А.В.Кузьміча.

Теги:
Похожие материалы
 
  • Вверх